• foto head7
  • foto head8
  • foto head12
  • foto head 13
  • foto head4

Ingezonden brief Richard van Noort

Naar aanleiding van een artikel in het Brabants Dagblad van 14 september 2011 wil Richard van Noort via een ingezonden brief op deze site reageren op dit artikel'.

 

 

Beste inwoners van Biest-Houtakker,


Graag wil ik, Richard van Noort eigenaar van Autobedrijf Van Noort gevestigd aan de Biestestraat 42 a, van deze gelegenheid gebruik maken om aan u uitleg te geven over de vertraging in de plannen van de IDOP.

Ik hoop dat u na het lezen van mijn kant van het verhaal overtuigd bent van het feit dat ik de plannen niet opzettelijk wil tegenhouden of geen medewerking wil verlenen, maar dat ik met mijn rug tegen de muur sta.

 

Een zevental jaren geleden was mijn bedrijf gevestigd aan de Ambrosiusweg te Hilvarenbeek. Dit is de doorgaande weg naar het St. Elisabeth ziekenhuis in Tilburg, waaraan gelegen een aantal bedrijven zoals transportbedrijf Verhoeven, stratenmakerbedrijf Ooistra, timmerfabriek Van der Gevel en vrachtwagenhandel Schwagten. Mijn bedrijf mocht daar volgens de gemeente Hilvarenbeek niet zitten, omdat het bestemmingsplan dit niet toeliet. Dit gebied viel onder de ”ecologische hoofdstructuur”. Tijdens een hoorzitting hierover werd mij te kennen gegeven dat de gemeenteraad aan legalisering hiervan absoluut niet wilde meewerken. Er werd mij dan ook “onder last van een dwangsom’ gevraagd te vertrekken. Mijn bedrijf lag op een steenworp afstand van het landgoed waar nu een projectontwikkelaar voornemens is om een compleet “zorgdorp”de grond uit te stampen (Hilverhoeve). En jawel, aan dit miljoenenproject wil de gemeenteraad ineens wel meewerken. Ecologische hoofdstructuur ten spijt.

 

Na mijn vertrek aldaar viel mijn oog op het pand waar ik nu zit. Na goed overleg met de gemeente Hilvarenbeek werd mij verzekerd dat er geen plannen waren, bijvoorbeeld voor woningbouw, die mijn bedrijfsvoering wederom in gevaar zouden kunnen brengen. Alle benodigde vergunningen die een autobedrijf nodig heeft zijn dan ook door de gemeente aan mij afgegeven.

 

Op 9 november 2009 moest ik op een zaterdagochtend uit de krant vernemen dat er grootse plannen waren om het  “dorpscentrum” aan te pakken. Die plannen, waaronder een multifunctionele ruimte, dorpsplein en seniorenwoningen maakten deel uit van een door de IDOP groots uitgedacht plan. Voor het realiseren van dit totale plan zou het pand waarin mijn bedrijf gehuisvest is opgekocht moeten worden van mijn huurbaas om het vervolgens af te breken.

Maar hier wringt nu de schoen.

 

Vanaf het moment dat ik dit uit de krant moest vernemen tot op heden heb ik overal zelf achteraan gemoeten om informatie in te winnen en los te krijgen over het verloop van deze plannen. Er was niemand, maar dan ook echt niemand, die het fatsoen had om mij van deze plannen op de hoogte te houden. Die plannen werden steeds verder uitgewerkt, maar wel strikt achter mijn rug om. Op mijn aandringen zijn er meerdere keren bijeenkomsten geweest waarbij de IDOP, de gemeente Hilvarenbeek en andere belanghebbende aanwezig waren. Van begin af aan is door alle betrokken partijen aan mij toegezegd dat er voor mijn bedrijf een fatsoenlijke oplossing gezocht zou worden en heb ik aangegeven ten alle tijden mee te willen werken aan deze plannen, mits er uiteraard een bevredigende oplossing voor alle partijen komt.Met de aankoop van de diverse panden is veel geld gemoeid. Geld van de gemeenschap. Wat de IDOP en de gemeente Hilvarenbeek moeten betalen ligt heel ver boven de reële marktwaarde. Daardoor kan er niets meer gereserveerd worden om mij een fatsoenlijke verhuisvergoeding te betalen. Het enige wat de IDOP heeft toegezegd is dat ze met een aantal mensen wil komen helpen inpakken. Dat is dan ook de slogan van de IDOP; “met zijn allen de schouders eronder”. Dat het hier mijn kostwinning en levenswerk betreft wordt de IDOP niet warm of koud van. Zij wil alleen haar ambitieuze plannen uitvoeren. Ten koste van alles en iedereen. De IDOP heeft zich steeds blind gestaard op mijn huurcontract en is er hierdoor vanuit gegaan dat ik eind april 2012 toch wel zou moeten vertrekken omdat dit contract dan zou eindigen. De aankoop van het pand zou immers pas geschieden als dit vrij van huur is.

 

Na de op één na laatste, wederom door mij aangevraagde vergadering, tussen de IDOP, de gemeente Hilvarenbeek en mijzelf bleek dat er voor mijn vertrek geen financiële vergoeding zou worden betaald. De IDOP bleef er maar vanuit gaan dat mijn huurcontact dit probleem vanzelf zou oplossen. Daarop heb ik te kennen gegeven dat als men  mijn bedrijf op deze manier ten gronde wil richten, ik van mijn huurbescherming gebruik zou gaan maken.

 

Zoals sommige van u al uit Het Brabants Dagblad hebben vernomen is het totale plan plotseling opgedeeld in plan A en B. Dit is natuurlijk niet zonder reden. Die reden kan en wil ik u geven.

 

In de laatste vergadering van 30 augustus 2011, inderdaad wederom belegd op mijn initiatief, hebben de IDOP en de gemeente Hilvarenbeek zich gerealiseerd dat dit weleens een gang naar de rechter zou kunnen gaan worden. En na alle rechtszaken die de gemeente Hilvarenbeek al heeft gevoerd en nog in het verschiet heeft, heeft zij besloten om zich tijdelijk gedeeltelijk terug te trekken uit het plan. Om de subsidie van de provincie veilig te stellen heeft men het totale plan nu opgesplitst in plan A en B. Plan A betreft de school en plan B betreft het gros van de seniorenwoningen. De gemeente Hilvarenbeek wil pas weer meedoen aan dit plan als mijn bedrijf weg is. Dit is nu het beleid van een overheid die voor ons burgers en ondernemers zou moeten zorgdragen. Een overheid waar het “ons kent ons” gehalte en het handjeklap onder de tafel nog steeds aan de orde van de dag is. Dit kan ons dus allemaal overkomen.

 

Samengevat wil ik dus aangeven dat ik van begin af aan heb willen meewerken aan deze ambitieuze plannen, ondanks dat een eventuele verhuizing van mijn bedrijf  een omvangrijke onderneming is,  maar dat dit mij feitelijk onmogelijk wordt gemaakt. Ook heb ik  geprobeerd mee te denken aan eventuele alternatieve locaties voor de seniorenwoningen, zoals bijvoorbeeld een leegkomende kerk ombouwen tot appartementencomplex (denk  eens aan het Cenakel in Tilburg), maar dit wordt lachend weggewuifd.

Wilt u meer weten, van mijn kant van dit verhaak,  kom gerust eens langs, de koffie staat klaar. Hartelijk dank dat u de moeite hebt genomen mijn kant van het verhaal te lezen.

 

Autobedrijf Van Noort

 

Richard van Noort

 

We hebben 406 gasten en geen leden online